Pages

Tuesday, September 20, 2011

කුළුදුල් ප්‍රේමය




 


බසෙන් බැස මා යනෙන මොහොතේ..
ඇයව දුටුවෙමි දෙනෙත් හමුවේ...
සුරන් වන් ඔබේ රුවින් මහදේ..
ආල හැගුමන් ජනිත කෙරුනේ...

සිනිදු වරලස , සිහින් දෙනයන..
උමතු කරවිය මගේ හදවත...
ළැමද මැද පොත් ටිකත් සඟවන්..
මෙමා පසුකර සෙමින් ඇදුනිය...

සිදුවු දේ මා සිහියේ නැගුනේ..
එ දුටු සිතුවම හදේ ඇඳුනේ...
මොහොතකුත් නොගොසින්ම ඉන්පසු..
ඇගේ පසුපස මමත් ඇදුනේ...

අඩිය සැරයෙන් තබන මොහොතේ..
පදිකයෙකු මගේ ඇඟේ වැදුනේ...
නැවත ඔසවා.. බලනවිට හිස..
ඇගේ රුව නෑ දෙනෙත් දුටුවේ...

දෙපා පන නැති වගයි දැනුනේ..
කුමක් කරමියි නොමැත සිතුනේ...
සිතේ ඈ වෙත බැදුණු ප්‍රේමය..
සුණු විසුනු වන හඩයි ඇසුනේ...

යනෙන මග නෑ සිහියේ තිබුනේ..
පුරුදු ගමනින සෙමින් ඇදුනේ...
පන්තියට මා පමා වූ බව..
විසිල් හඩ මැද මටත් දැනුනේ...

පුටුව මත වී පොතය බැලුවේ..
නමුත් එහි ඈ රුවයි මැවුනේ...
අහම්බෙන් හිස හරවනා විට..
දුටිමි ඈ ළඟ අනෙක් පුටුවේ...

ඉබේ ක්ෂණිකෙන් මෙමා නැගිටින..
පොතත් හඬ දී.. බිම පතිත විය...
සියලු නෙත් මා දෙසට එද්දී...
වූවේ කිමදැයි මටද නොසිතින...

( To Be Continued )



පෝස්ට් එක කොහොමද ?





Saturday, September 3, 2011

අමාවකගේ ගීතය

  

අමාවක වෙමි අහසෙ සරනා...
ආල වඩමින් කාලෙ ගෙවනා..
මහද ගත් රූ සිතින් පතනා...
ඇයයි සදවත.. මපෙම් කරනා..


ගගනෙ දිදුලන තාරකාගෙන්..
අසා දැනගති ඔබේ රුව ගැන..
එහිදි මා සිතෙ ජනිත ආලය..
දිනෙන් දින එක ලෙසින් වැඩිවිය..

කෙමෙන් කෙම දින සතක් ගතවිය..
ඔබේ රුව හදෙ මැවෙන්නට විය...
වැලද මා ගත සනසවාලන...
පෙරුම් පිරු ඒ මොහොත ලංවිය...


සිහිල් පවනක් ගතේ දැවටින...
ඈත ඉම රශ්මියක් දිස්වින...
අහෝ !!! එහි පුදුමයක් සිදුවිය..
දෙනෙත් බොදවී.. ගත මිලින විය...

අසුරු සැනයෙන් මා අදිසි විය...
උනේ කිමදැයි මට පසක් විය...
ලොවේ ධර්මය සදා නියතය...
ඇගේ අභිමන.. මගේ නික්මිම..


සොබාදහමට එරෙහි වන්නට...
නොහැක අපහට සදා කිසි දින...
කිමද සොදුරිය ලොවේ සැම දින...
අමාවක ලග නොමැත සදවත...


පෝස්ට් එක කොහොමද ?







Sunday, July 17, 2011

බොරලන්දට ආවර්ජනයක්...





සුන්දර ගමකි බොරලන්දය නෙතු බදිනා...
කදු හෙල් තැනිතලා අතරින් එය තිබුනා..
තෙසති පුහුණු කාලෙට අපි එහි යැවුනා...
පොලීසිය නිසා තරමක් බිය තිබුනා...

ගිය මුල් දිනයේ අපි සිව් පසකට බෙදුනා...
ගජබා , ගැමුණු , කාශ්‍යප තිස්සත් තිබුනා
බිලට් වලදි අපි සැම හදුනා ගැනුනා...
රට වටේම මිතුරන් පිරිසක් ලැබුනා...

උදේ 5 ට බැන බැන අපි නැගිට්ටා..
PT , පැරඩ් ගොස් lectures ඇවිද්දා..
පුටුවේ නිදි කිරන් දේශන අහන්නා..
ගොඩක් සිටි බවත් මතකෙට නැගෙන්නා...

වෙලාවටම MESS එකේ අපි ඉදින්නේ..
එකම මෙනු , එකම ඩෙසර්ට් තිබෙන්නේ..
පොල් කුඩු සම්බොලේ හිනහී බලන්නේ..
දේශීය නිසයි අපි හැමදා ගිලින්නේ...

හයික් , ගිනිමැලත් ලෙසටම තියෙන්නේ...
fake , රියල් දෙකම අපිත් විදින්නේ...
කෙල්ලෝ , කොල්ලෝ එහෙදියි මුන ගැහෙන්නේ...
සුපිරි කියලා තම්යි සැවොම කියන්නේ...

දින විසි ගෙවිල අවසන් දිනයට ආවා...
පැරඩ් , සටන් සංදර්ශන නිම වූවා...
නායකයෙක් යැයි සහතිකයක් දුන්නා...
එහෙම දුන්නා නම් එහෙමයි මට සිතුනා…


එතෙක් කලක් උන් මිතුරන් දමාලා...
යන මොහොතෙදි.. නෙත් පොඩ්ඩක් තෙමීලා...
ඇඩ්රෙස් , ෆෝන් නම්බර් ටික ලියාලා..
නැවත ගියේ ඔවුන්ට අත වනාලා...

ගෙදර ගිහින් දැන් සතියක් ගෙවීලා..
නමුත් සිතින් බොරලන්දයේ කියාලා..
ඉමිහිරි මතක යලි සිහියට නගාලා..
ලිව්වෙමි පද වැලක් මතකය ලිහීලා...


පෝස්ට් එක කොහොමද ?






Friday, April 22, 2011

සෙනෙහසක අරුමය





ගණ අදුරේ.... සීත ‍රැයේ....
ඔබයි මමයි ගුලිවී සැතෙපුනෙමු....

ඔබේ වත මගේ තුරුලේ....
මා සීත දෙරණේ....

ලොවින් පිහිටක් නොලැබ....
සිතින් හඩනා අපි....

මවු සරණ ද අහිමි වූ....
අසරණ පූස් පැටවු වම්හ....


පෝස්ට් එක කොහොමද ?